မဟာဂေါဝိန္ဒဇာတ်

မဟာဂေါဝိန္ဒဇာတ်

ရှေးရှေးတုန်းက ဗာရာဏသီပြည်ကို စိုးစံတော်မူတဲ့ မဟာကမ္ပနမင်းကြီးဟာ အလွန်သနားကြင်နာတတ်ပြီး တရားနဲ့အညီ မင်းပြုတော်မူတယ်။ မင်းကြီးမှာ သားတော် မရှိတာကို စိတ်မချမ်းသာဖြစ်နေရတယ်။ ဒီလိုနဲ့ မင်းကြီးဟာ အမတ်ကြီး ဂေါဝိန္ဒကို ခေါ်ယူပြီး မိမိရဲ့ ဆန္ဒကို လျှောက်ထားတယ်။

“အမတ်ကြီး ဂေါဝိန္ဒရယ်၊ ငါ့မှာ သားတော်တစ်ပါးမှ မရှိ။ ငါ့နောက် မင်းအဖြစ်ကို ဆက်ခံမယ့်သူ မရှိရင် နိုင်ငံတော်ကြီး ပျက်စီးမှာ စိုးရိမ်တယ်။ မင်းကလည်း ပညာရှိ၊ တတ်မြောက်သူဆိုတော့ ငါ့အတွက် သားတော်တစ်ပါးကို မွေးဖွားပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာပေးပါဦး” လို့ မင်းကြီးက တောင်းပန်တယ်။

အမတ်ကြီး ဂေါဝိန္ဒဟာ မင်းကြီးရဲ့ စကားကို ကြားတော်မူတော့ ခေါင်းငုံ့ပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားတော်မူတယ်။ ပြီးမှ မင်းကြီးကို လျှောက်တယ်။ “အရှင်မင်းကြီး၊ သားတော် ရရှိရေးကတော့ ဘုရားရှင်တို့ရဲ့ ကျေးဇူးတော်ကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သို့သော် အရှင်မင်းကြီး စိတ်တော်မချမ်းသာဖြစ်နေတာကို မြင်ရတော့ ကျွန်ုပ်မှာ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပါတယ်။ ကျွန်ုပ်မှာ အကြံတစ်ခု ရှိပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မိဖုရားကြီးဟာ အလွန်အေးမြတဲ့ စိတ်ထားနဲ့ သီလလည်း စောင့်ထိန်းတော်မူတယ်။ မင်းကြီးအနေနဲ့ မိဖုရားကြီးကို စည်းရုံးပြီး အလှူအတန်း၊ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ အများကြီး ပြုလုပ်တော်မူပါ။ အဲဒီလို ပြုလုပ်ရင် သားတော်တစ်ပါးကို ရရှိနိုင်ပါလိမ့်မယ်” လို့ လျှောက်ထားတယ်။

မင်းကြီးလည်း အမတ်ကြီး ဂေါဝိန္ဒရဲ့ အကြံကို ကြားတော်မူတော့ ဝမ်းသာသွားတယ်။ “အမတ်ကြီး၊ ကောင်းလိုက်တဲ့ အကြံပဲ။ မင်းပြောတဲ့အတိုင်း ငါ ပြုလုပ်ပါ့မယ်။” လို့ အောင့်အန့်ပြောတော်မူတယ်။

ဒီလိုနဲ့ မင်းကြီးဟာ မိဖုရားကြီးကို ခေါ်ယူပြီး အလှူအတန်း၊ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေကို စည်းစနစ်တကျ ပြုလုပ်တော်မူတယ်။ နွမ်းပါးသူတွေ၊ ဆင်းရဲသားတွေ၊ သီလရှင်တွေ၊ ရဟန်းသီလရှင်တွေကို ပစ္စည်းလေးပါး ဒါနပြုတယ်။ နေ့စဉ် မပျက်မကွက် မေတ္တာသုတ်ကို ရွတ်ဖတ်ပူဇော်တယ်။ မေတ္တာစိတ်ကို ပွားများတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကာလတစ်ခု ကြာမြှင့်တဲ့အခါ မိဖုရားကြီးဟာ ကိုယ်ဝန်ကို ပျိုးထောင်တော်မူတယ်။

မကြာမီ မိဖုရားကြီးဟာ သားတော်တစ်ပါးကို ဖွားမြင်တော်မူတယ်။ မင်းကြီးနဲ့ မိဖုရားကြီးဟာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်တော်မူကြတယ်။ မင်းကြီးဟာ သားတော်ကို မွေးဖွားပြီးနောက် အမတ်ကြီး ဂေါဝိန္ဒကို ခေါ်ယူပြီး အကြောင်းစုံ ပြောပြတယ်။ “အမတ်ကြီး၊ မင်းရဲ့ အကြံအတိုင်းပါပဲ။ ငါ့မှာ သားတော်တစ်ပါး ရရှိပြီ။ သူ့ကို မင်းအမည်ပေးလိုက်ပါ့မယ်။ ဘယ်လို နာမည်ပေးရင် ကောင်းမလဲ” လို့ မေးတယ်။

အမတ်ကြီး ဂေါဝိန္ဒဟာ ဝမ်းသာအားရ ပြန်လျှောက်တယ်။ “အရှင်မင်းကြီး၊ သားတော်လေးရဲ့ နာမည်ကို ‘ဂေါဝိန္ဒ’ လို့ ပေးတော်မူရင် ကောင်းပါ့မယ်။ ကျွန်ုပ်ရဲ့ အမည်ကိုလည်း ဂေါဝိန္ဒလို့ ခေါ်ကြပါတယ်။ ကျွန်ုပ်ရဲ့ အမည်ကို အစွဲပြုပြီး ပေးလိုက်ရင်၊ သားတော်လေးဟာ ပညာရှိ၊ တတ်မြောက်သူ ဖြစ်လာမှာ သေချာပါတယ်။” လို့ လျှောက်ထားတယ်။

မင်းကြီးလည်း သဘောကျတော်မူတယ်။ “ကောင်းပြီကွာ၊ ငါ့သားကို ဂေါဝိန္ဒ မင်းသားလို့ပဲ နာမည်ပေးလိုက်မယ်။” လို့ ဆုံးဖြတ်တော်မူတယ်။

ဂေါဝိန္ဒမင်းသားဟာ အရွယ်ရောက်လာတဲ့အခါမှာ ပညာဉာဏ်ထက်မြက်ပြီး စာပေအမျိုးမျိုးကို တတ်မြောက်တော်မူတယ်။ အထူးသဖြင့် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ တည်းဟူသော ဂုဏ်သုံးပါးနဲ့ ပြည့်စုံတော်မူတယ်။ မင်းကြီးဟာ သားတော်ရဲ့ ပညာ၊ ဂုဏ်သိက္ခာကို မြင်တော်မူပြီး မကြာမီ မင်းအဖြစ်ကို လွှဲပြောင်းပေးတော်မူတယ်။

ဂေါဝိန္ဒမင်းဟာ ပြည်သူပြည်သားတွေ အပေါ်မှာ သနားကြင်နာတော်မူပြီး တရားနဲ့အညီ မင်းပြုတော်မူတယ်။ ပြည်သူပြည်သားတွေကလည်း မင်းကို အလွန်ချစ်ခင်လေးစားကြတယ်။ ဒီလိုနဲ့ မင်းကြီး ဂေါဝိန္ဒဟာ ပညာ၊ သီလ၊ ဂုဏ်သိက္ခာတို့နဲ့ ပြည့်စုံတော်မူတဲ့အတွက် အများပြည်သူတို့ရဲ့ ချီးကျူးဂုဏ်ပြုမှုကို ခံရတော်မူတယ်။

တစ်နေ့သောအခါမှာ မင်းကြီး ဂေါဝိန္ဒဟာ နန်းတော်မှာ စံပယ်တော်မူနေတုန်း အမှတ်မထင် မကျန်းမမာ ဖြစ်တော်မူတယ်။ မင်းကြီးဟာ မိမိရဲ့ အသက်တမ်းကို သိတော်မူပြီး နန်းတော်ကို စွန့်ခွာကာ တောထဲကို ဝင်တော်မူတယ်။ အဲဒီမှာ တောထဲမှာ နေထိုင်တော်မူရင်း ဘုရားရှင်ကို တောင်းတနေတော်မူတယ်။

“ဘုရားရှင်ဟာ အလွန်တန်ခိုးကြီးတယ်။ ကျွန်ုပ်ရဲ့ အနာရောဂါကို ပျောက်ကင်းအောင် ဆေးကုသပေးနိုင်မှာပဲ။” လို့ တွေးတော်မူရင်း ဘုရားရှင်ကို တောင်းတနေတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဘုရားရှင်ဟာ အနန္တဂုဏ်တော်ကျေးဇူးတော်အားကြောင့် မင်းကြီး ဂေါဝိန္ဒရဲ့ ဆန္ဒကို သိတော်မူတယ်။ ဘုရားရှင်ဟာ တပည့်သာဝကတွေနဲ့ အတူ ဗာရာဏသီပြည်ကို ကြွတော်မူတယ်။ ပြည်သူပြည်သားတွေဟာ ဘုရားရှင်ကို ဖူးတွေ့ရတဲ့အတွက် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်တော်မူကြတယ်။

ဘုရားရှင်ဟာ မင်းကြီး ဂေါဝိန္ဒ တောထဲမှာ စောင့်မျှော်နေတာကို သိတော်မူတယ်။ ဘုရားရှင်ဟာ တပည့်သာဝကတွေနဲ့ အတူ တောထဲကို ကြွတော်မူတယ်။ မင်းကြီး ဂေါဝိန္ဒဟာ ဘုရားရှင်ကို ဖူးတွေ့ရတဲ့အခါမှာ အလွန်ဝမ်းသာတော်မူတယ်။

“ဘုရားရှင်၊ ကိုယ်တော်မြတ်ကို ဖူးတွေ့ရတဲ့အတွက် ကျွန်ုပ်မှာ အလွန်ဝမ်းသာတော်မူပါတယ်။ ကျွန်ုပ်ဟာ အနာရောဂါကြောင့် မကျန်းမမာ ဖြစ်တော်မူပါတယ်။ ကိုယ်တော်မြတ်ရဲ့ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်ဟာ သောကကင်းဝေးပြီး ပျော်ရွှင်နိုင်ပါစေ။” လို့ လျှောက်ထားတယ်။

ဘုရားရှင်ဟာ မင်းကြီး ဂေါဝိန္ဒရဲ့ စကားကို ကြားတော်မူပြီး နူးညံ့တဲ့ အသံနဲ့ ပြန်လည် မိန့်တော်မူတယ်။ “ဂေါဝိန္ဒမင်းကြီး၊ သင့်ရဲ့ အနာရောဂါဟာ စိတ်ကြောင့် ဖြစ်တာပါ။ စိတ်ကို ငြိမ်းအေးအောင် ကြိုးစားပါ။ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ တို့ကို ကြိုးစားပွားများပါ။ အဲဒီအခါ သင့်ရဲ့ အနာရောဂါဟာ ပျောက်ကင်းမှာပါ။” လို့ ဟောကြားတော်မူတယ်။

ဘုရားရှင်ရဲ့ တရားတော်ကို နာကြားတော်မူပြီး မင်းကြီး ဂေါဝိန္ဒဟာ စိတ်အေးချမ်းသာယာတော်မူတယ်။ မိမိရဲ့ အနာရောဂါဟာ စိတ်ကြောင့် ဖြစ်တာကို သိတော်မူတယ်။ ဘုရားရှင်ရဲ့ တရားတော်အတိုင်း သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ တို့ကို ကြိုးစားပွားများတော်မူတယ်။

အံ့ဖွယ်တစ်ပါးပါး၊ မင်းကြီး ဂေါဝိန္ဒရဲ့ အနာရောဂါဟာ ပျောက်ကင်းတော်မူတယ်။ မင်းကြီးဟာ ဘုရားရှင်ကို အလွန်ကျေးဇူးတင်တော်မူတယ်။ ဘုရားရှင်ကို ခိုလှုံတော်မူပြီး သာသနာ့ဘောင်ကို ဝင်တော်မူတယ်။ ဘုရားရှင်ရဲ့ တရားတော်ကို အားထုတ်တော်မူပြီး မကြာမီ ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူတယ်။

မင်းကြီး ဂေါဝိန္ဒဟာ ဘုရားရှင်ရဲ့ တရားတော်ကို ကျင့်သုံးတော်မူပြီး နိဗ္ဗာန်ကို ရတော်မူတယ်။ ဤဇာတ်တော်သည် ဘုရားရှင်ရဲ့ အနန္တဂုဏ်တော် ကျေးဇူးတော်ကို ဖော်ပြရာ ဖြစ်သည်။

ဤဇာတ်တော်၏ အဆုံးအမမှာ - မိမိရဲ့ စိတ်ကို ငြိမ်းအေးအောင် ထားနိုင်လျှင် အနာရောဂါ ဟူသမျှ ပျောက်ကင်းနိုင်သည် ဖြစ်သည်။ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ တို့ကို ကြိုးစားပွားများလျှင် နိဗ္ဗာန်ကို ရရှိနိုင်သည် ဟူ၏။